Podcięcie na prostopadłościanie (i dokładnie tak samo na walcu) można zrobić na kilka sposobów. Każdy działa, ale każdy ma swoje ograniczenia. Dlatego warto znać różne podejścia — od najprostszych po najbardziej elastycznych.

1) Wycięcie po ścieżce — nieoczywiste rozwiązanie, szybkie i skuteczne

To klasyka: szkic profilu + ścieżka. Działa świetnie, gdy można łatwo narysować profil np. na ścianie, a ścieżką są krawędzie istniejącej geometrii.

Zalety:

• pełna kontrola nad przebiegiem podcięcia,
• szybkie w prostych przypadkach.

Wady:

• wymaga kontroli skrętu profilu w przypadku swobodnych powierzchni,
• na bardziej złożonych kształtach trzeba dodatkowo generować profil na płaszczyźnie.

2) Wyciągnięcie wycięcia — gdy podcięcie jest proste i można wykorzystać ściany do szkicowania

Najprostsza metoda: szkic + wyciągnięcie w jednym kierunku z odsunięciem początkowym. Idealna, gdy podcięcie jest liniowe i bazuje na prostej geometrii.

Zalety:

• najszybsza operacja,
• minimalna liczba kroków.

Wady:

• działa tylko prostopadle do szkicu,
• nie „rozumie” krzywizn ani złożonych powierzchni.

3) Pogrubione wycięcie — gdy geometria jest skomplikowana

To metoda, która wymaga trzech kroków, ale daje największą kontrolę i jest uniwersalne. Najpierw należy wykonać podział ściany za pomocą Linii podziałowej, a następnie odsunąć ściany o zero za pomocą Odsunięcia powierzchni.

Następie stosujemy Pogrubione wycięcie.

Zalety:

• działa na niemal dowolnym kształcie: walce, organiczne powierzchnie, złożone bryły,
• nie wymaga kontroli skrętu,
• podcięcie bazuje na przylegającej do powierzchni.

Wady:

• więcej kroków,
• wymaga zrozumienia pracy na powierzchniach.

Jak wybierać?

• Proste podcięcie na prostopadłościanie lub walcu → opcja 1 lub 2.
• Złożone kształty, zmienne krzywizny, nieregularne powierzchnie → opcja 3.