Wiązanie Szczelina jest szybkie, wygodne i w większości przypadków działa świetnie. Ale ma jedną cechę, o której łatwo zapomnieć: na końcach szczeliny program domyślnie wiąże koncentrycznie.

Co to oznacza w praktyce? Jeżeli w fasolce pracuje sworzeń o małej średnicy, to zamiast opierać się o ścianę otworu fasolowego, SOLIDWORKS traktuje koniec szczeliny jak okrąg i ustawia sworzeń współosiowo z tym końcem. Efekt: brak kontaktu ze ścianą, a ruch nie wygląda tak, jak powinien.

To nie jest błąd - tak działa to wiązanie. Na końcach fasolki mamy łuki, więc program interpretuje je jak klasyczne dopasowanie osiowe.

Proste rozwiązanie: pomocnicza powierzchnia

Jeżeli chcesz, aby sworzeń faktycznie opierał się o ścianę fasolki, wystarczy dodać pomocniczą powierzchnię:

• tworzysz cienką powierzchnię styczną do ściany fasolki,
• wiążesz sworzeń do tej powierzchni,
• powierzchnia nie ma masy, więc nie wpływa na model oraz rysunki techniczne,
• na koniec powierzchnię ukrywamy.

Dzięki temu ruch jest zgodny z rzeczywistością, a wiązanie działa poprawnie.

Pro tip.

Zanim w SOLIDWORKS pojawiło się wiązanie Szczelina, robiło się zaawansowanym wiązaniem limit odległości plus Szerokość. I nadal można tak robić - działa poprawnie, ale użycie szczeliny plus pomocniczej powierzchni jest po prostu szybsze i czytelniejsze.