Metod “inkräktande” i “icke-invasiv” för att underlätta mätningar i ritningar

Vet du, den där… ?

W przypadku skomplikowanych obiektów 3D podczas wymiarowania w dokumentacji mogą pojawić się pewne trudności. Wynikają one z braku możliwości bezpośredniego wymiarowania powierzchni swobodnych.

Można jednakjak w wielu innych sytuacjachskorzystać z alternatywnych funkcji programu i wstawić

Skiljelinjen de Krzywą przecięcia.

O tej pierwszej metodzieLinii podziałowej mówię, że jest inwazyjna. Varför? Gdyż podział ściany skutkuje przydzieleniem innego ID nowo powstałym ścianom, a co za tym idzie wymiary, wiązania, inne referencje istniejące w modelu ulegną dezaktualizacji.

Poniżej zamieszczam dwa przykłady. W żadnym z nich wprost nie uda się wstawić wymiaru. Dlatego dzieląc ścianę uzyskam krawędzie, do których jestem w stanie przyczepić wymiar.

Jak już napisałem, inwazyjność polega na podziale ścian, co np. skutkuje tym, że wcześniej wstawione wymiary zrobią się nieaktualne (oliv färg). Oddzielnym aspektem w przypadku arkuszy blach jest fakt, iż po wstawieniu linii podziałowej arkusza nie da się rozłożyć!

Metoda druga – Det är Krzywa przecięcia jest nieinwazyjna. Nie dzieli ścian a zatem nie wpływa na żadne odniesienia. Jednocześnie pozwala wstawić elementy niezbędne do użycia w rysunku.

Krzywa przecięcia w zależności jak powstaje, może być szkicem płaskim lub trójwymiarowym. Jeżeli przecinamy płaszczyzną dowolne ścianypowstały szkic będzie dwuwymiarowym. Jeżeli krzywa powstaje na przecięciu dwóch nieplanarnych powierzchni lub tniemy ścianę blachy, zawsze powstały szkic będzie trójwymiarowym.

W rysunku szkic należy pokazać (jeżeli jest ukryty) i można go dowolnie wykorzystać do wymiarowania i innych czynności w dokumentacji. Następnie szkic można ukryć pozostawiając widoczne wyłącznie wymiary.

Lämna ett svar

Din e-postadress kommer inte att publiceras.